De haas en de schildpad

In het bos wonen veel dieren. Een van hen is meneer Haas. Meneer Haas kan heel hard lopen. Hij rent zo snel als de wind, en hij schept er altijd over op. “Ik ben de snelste in het hele bos. Niemand kan me verslaan.”

Mevrouw Schildpad woont ook in het bos. Zij kan helemaal niet hard lopen. Ze loopt heel langzaam, stap voor stap, maar altijd met een glimlach.

Meneer Haas ziet mevrouw Schildpad, en hij lacht haar uit.
“Haha, hallo mevrouw Schildpad. U bent altijd zo langzaam. Met deze snelheid komt u nooit ergens.”

“O nou, meneer Haas, dat is waar, ik ben traag, maar ik houd vol, en ik kom altijd waar ik wil zijn. Wilt u een wedstrijd houden, om te zien wie als eerste aan de andere kant van het bos komt?”

De haas barst in lachen uit. “U, een wedstrijd met mij rennen? Hahahahaha. Oké, mevrouw, als u er op staat, wordt dit de makkelijkste wedstrijd van mijn leven.”

Alle dieren in het bos zijn nieuwsgierig naar de race. Ze komen allemaal samen. De eekhoorn geeft het startsignaal “Klaar voor de start, af!”.

Vroem. Meneer Haas vertrekt als een pijl uit de boog. Binnen enkele seconden is hij bijna niet meer te zien.
Mevrouw Schildpad, begint de race rustig, stap voor stap, zonder haast.

Meneer Haas is zo snel, dat hij denkt: “Mevrouw Schildpad is zo traag, ze zal nooit aankomen. Ik heb genoeg tijd om een dutje te doen onder deze boom. Zelfs als ik slaap zal ik nog winnen.”
En hop, meneer Haas valt in een diepe slaap.

Ondertussen loopt mevrouw Schildpad gestaag verder. Langzaam maar zeker. Een stap, en dan nog een. Ze stopt niet.

Ze ziet meneer Haas slapen, maar ze gaat verder, haar focus op de finishlijn. Ze zegt zachtjes tegen zichzelf: “stap voor stap, ik zal er komen.”.

De zon gaat bijna onder als meneer Haas wakker wordt. Hij roept “O jee, ik heb lang geslapen. Waar is de schildpad? Ze moet nog heel ver weg zijn.”

Maar wat ziet hij als hij naar de finish kijkt? Hij roept “O nee, de schildpad is al bijna bij de finish.”
Meneer Haas begint te rennen. Rennen, rennen, met al zijn kracht. Maar nu is het te laat. Mevrouw Schildpad heeft de race gewonnen.

Gefeliciteerd, mevrouw Schildpad.

Meneer Haas heeft zijn les geleerd. Het is niet altijd de snelste die wint, maar degene die vol houdt en nooit opgeeft.

Ook als je ergens heel goed in bent, zoals meneer Haas met het hardlopen, moet je nooit iemand uitlachen, of denken dat het te makkelijk is.

En mevrouw Schildpad laat ons zien dat als je langzaam vooruit gaat, je met geduld en volharding grote dingen kunt bereiken.